Ο πρωθυπουργός και το Σύνταγμα

Του ΝΙΚΟΥ ΚΟΤΖΙΑ Συγγραφέας, καθηγητής του Πανεπιστημίου Πειραιά nkotzias@otenet.gr Στη συνέντευξη που έδωσε ο πρωθυπουργός στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία» της προηγούμενης Κυριακής στο ερώτημα ως προς την αντισυνταγματικότητα των μέτρων που λαμβάνει η κυβέρνησή του, απάντησε με τη φράση: «Δεν είναι προφανές για ποιο λόγο το δικό μας Σύνταγμα θα μπορούσε να εμποδίζει κάτι πολύ λογικό, το οποίο ισχύει σε πολλές άλλες χώρες»!

Ως προς το πρώτο μέρος της φράσης, οφείλω να σημειώσω ότι είναι άλλο πράγμα αν ένας πολιτικός αποδέχεται ως προφανή μια συνταγματική πρόβλεψη και άλλο η υποχρέωσή του να κινείται στη βάση της όποιας συνταγματικής δέσμευσης, έστω και αν δεν τον ικανοποιεί.

Στο δεύτερο μέρος της φράσης του πρωθυπουργού, εκτιμάται, ότι ακόμα και αν υπάρχει πρόβλημα ως προς τη συνταγματικότητα μιας πτυχής του νομοθετικού έργου, αυτό δεν δεσμεύει την κυβέρνηση, απλά το λαμβάνει υπόψη.

Και αυτό, διότι, υποστήριξε, προηγείται η λογική. Η φράση αυτή μπορεί εύκολα να παρεξηγηθεί. Οτι, δηλαδή, το Σύνταγμα ισχύει στο βαθμό που ανταποκρίνεται στην «αίσθηση αποστολής» της κυβέρνησης και στις επιλογές της τρόικας, ειδικότερα του μνημονίου. Με αυτό τον τρόπο, όμως, η κυβέρνηση μετατρέπεται από προασπιστής του καταστατικού χάρτη της χώρας σε θεσμό που νομίζει ότι δικαιούται να κάνει επιλογές και διεθνείς συμφωνίες ενάντια στο γράμμα του Συντάγματος.

Η ελληνική κυβέρνηση οφείλει να θυμηθεί (κάτι που μάλλον το ξέχασε στις «διαπραγματεύσεις»), επί παραδείγματι, ότι το γερμανικό Συνταγματικό Δικαστήριο έχει αποφασίσει δεσμευτικά ότι δεν ισχύει οποιαδήποτε υπερεθνική και ευρωπαϊκή συμφωνία εφόσον δεν ανταποκρίνεται στις υφιστάμενες προβλέψεις ενός εθνικού συντάγματος.

 Ανάλογα, η Ελλάδα δεν μπορεί να υιοθετεί απαιτήσεις της Γερμανίας που έχουν κριθεί σε δικαστήρια της τελευταίας ως απαράδεκτες. Γι' αυτό, το ορθό είναι, αν η κυβέρνηση νιώθει ότι παρεμποδίζεται στο έργο της από το Σύνταγμα, να το θέσει στη διαδικασία αναθεώρησης. Αυτός είναι ο κανόνας και η απαίτηση σε ένα Κράτος Δικαίου που διασφαλίζει τη σταθερότητα και την ασφάλεια δικαίου των πολιτών. Μέχρι τότε οφείλει να το σέβεται.

Στο τρίτο μέρος της φράσης, ο πρωθυπουργός εκφράζει την πεποίθηση ότι η πολιτική του δεν δεσμεύεται αναγκαστικά από το Σύνταγμα, εφόσον άλλα συντάγματα έχουν διαφορετικές, πιο επιθυμητές προβλέψεις και επιτρέπουν, κατά προέκταση, τέτοιου τύπου συμφωνηθείσες υποχωρήσεις όπως έκανε η ελληνική κυβέρνηση στο μνημόνιο.

Ενα σύνταγμα, όπως και ένα νομικό καθεστώς, εκφράζει κοινωνικούς συσχετισμούς, κοινωνικές επιθυμίες και στόχους, αξίες και αρχές. Ουδείς μπορεί να επιβάλει σε ένα εθνικό κράτος να αντιστοιχεί το Σύνταγμά του με προβλέψεις άλλων συνταγμάτων. Το ελληνικό σύνταγμα στηρίζεται στην εμπειρία του ανώμαλου κοινοβουλευτικού καθεστώτος της δεκαετίας του εξήντα και της χούντας. Οι προβλέψεις του συνδέονται και απορρέουν απ' αυτές τις εμπειρίες. Εμπειρίες διαφορετικές από άλλων κρατών τα οποία δεν γνώρισαν αντίστοιχες καταστάσεις.

Αυτή η διαφορετικότητα δεν καθιστά το ελληνικό Σύνταγμα λιγότερο ισχυρό, λιγότερο λογικό, λιγότερο προφανές στις προβλέψεις του από εκείνες των συνταγμάτων τρίτων κρατών. Αντίθετα, υποχρεώνει τον καθένα μας, να μην παραβλέπει την ιστορική πείρα αυτού του τόπου. Τότε που η παραβίαση των δημοκρατικών κανόνων ήταν σχετικά εύκολη στο όνομα διάφορων «λογικών προφάσεων». Καθώς και το γεγονός, ότι κάθε πολιτική νομιμοποιείται από τους εκλογείς και την έννομη δημοκρατική τάξη. Διαφορετικά η ζούγκλα περιμένει τόσο εμάς όσο και τους κυβερνώντες.

******

159 ΠΡΟΒΑΤΑ - ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΥΠΕΓΡΑΨΑΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΜΑΣ ΣΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ

Ο όγδοος κύκλος της Κολάσεως του Δάντη αναμένει τα συγκεκριμένα βαρύτατα αμαρτωλά όντα

Με αγωνία, με άγχος, όπως όλοι φαντάζομαι, παρακολούθησα κάθε διεργασία και συζήτησι που διεξήχθη, αυτές τις ημέρες, επί της μεγίστης, για την ζωή ημών και των τέκνων μας, υποθέσεως που καλείται «Ασφαλιστικό». Τόσον τα λεχθέντα εντός Βουλής, όσον και διά της Τηλεοράσεως. Ήλπισα ότι το καταλυτικό για την επιβίωσί μας σχετικό Νομοσχέδιο δεν θα περνούσε.

Ήλπισα (ο ανόητος) ότι υπήρχε περίπτωσις να εξεγερθούν έστω και 10 βουλευτές εκ μέρους του κυβερνώντος κόμματος, οπότε δεν θα υπερεψηφίζετο. Ήλπισα στην συνείδησι (;) έστω και 10 βουλευτών που θα απεγκλωβίζοντο από την ονομαζομένη «κομματική πειθαρχία» και ούτω πως το Διεθνές Νομισματικό Ταμέιο και οι Βρυξέλλες, διαπιστώνοντας ότι πρέπει να κάνουν ωρισμένα βήματα πίσω, το Νομοσχέδιο θα επανήρχετο, είτε με την παρούσα είτε με άλλη Κυβέρνησι σημαντικά βελτιωμένο, στο Κοινοβούλιο προς ψήφισιν. Οπότε - καθώς από καιρό έπρεπε να υπάρξουν ωρισμένες αλλαγές αφού όπως ήταν μέχρι τώρα δεν μπορούσε (το Ασφαλιστικό μας σύστημα) να ανταπεξέλθει στις ανάγκες της εποχής - θα συμφωνούσαμε στην συγκεκριμένη αλλαγή. Ματαίως, όμως, ήλπισα. Ίσως λόγω... θέρους και ονείρων θερινών νυκτών.

Φρικιώ με το αποτέλεσμα. Εκατόν πενήντα εννέα (159) βουλευτές είπαν «ναι» στο δολοφονικό αυτό, για την κάθε πτωχή Ελληνική Οικογένεια, κατασκεύασμα. Καθιστώντας, εκ παραλλήλου, προβληματικό και το μέλλον των νεωτέρων, αφού ομιλούμε περί αστειότητος εάν μελετήσουμε σοβαρά το μισθολογικό και συνταξιοδοτικό τους, εφεξής, δικαίωμα στη ζωή όπως διαγράφεται με τον Νόμο που εψήφισαν οι 159 στις 8 Ιουλίου, το βράδυ, στον... Ναό της Δημοκρατίας.

Για τους νυν συνταξιούχους δεν πιστεύω ότι χρειάζονται ιδιαίτερες ικανότητες προκειμένου να διακρίνουμε το μέλλον τους. Με τις περικοπές που υφίσταται το ήδη ταπεινότατο εισόδημα (των περισσοτέρων) «απλώς» θα πεινάσουν και «απλώς» θα πεθάνουν συντομότερα, απ' ό,τι τους είχε προδιαγράψει ο Θεός. Έτσι για να ικανοποιηθούν και οι «ανησυχίες» κάποιων «ειδικών» ότι δεν πρέπει να ζούμε περισσότερο απ' όσο θέλουν οι Ασφαλιστικοί Οργανισμοί. Δημόσιοι και Ιδιωτικοί.

Αυτοί οι 159 «Εθνικοί Αντιπρόσωποι» που την Πέμπτη το βράδυ υπέγραψαν τον βιολογικό (ουσιαστικώς) θάνατο εκατομμυρίων πτωχών Ελλήνων βιοπαλαιστών, ΕΝΩ ΤΟΝΙΖΩ ΤΟ Δ.Ν.Τ. και η Ε.Ε. ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΜΕΤΑΠΕΙΣΘΟΥΝ ΕΑΝ ΤΟ Ν/Σ ΔΕΝ ΥΠΕΡΨΗΦΙΖΕΤΟ, εγώ ο υπογράφων εύχομαι να υποφέρουν, να δυστυχήσουν και να πεινάσουν όσο εμείς οι υπόλοιποι.

Αυτά τα 159 «πρόβατα» που, προκειμένου να πειθαρχήσουν στον αρχιτελετάρχη της κηδείας του Ελληνικού Λαού Γιώργο Παπανδρέου, μας έστειλαν στον Καιάδα, ας είναι καταραμένοι. Το λέγω αυτό μετά λόγου γνώσεως. Τους θεωρώ ανεύθυνα, κατώτερα διανοητικώς, άτομα και επιβλαβή για την Κοινωνία μας τα οποία θέσιν έχουν μόνον στην κολασιν του Δάντη. Και ειδικώς στον Όγδοο Κύκλο της Κολάσεως του μεγάλου αυτού Φλωρεντινού Ποιητού όπου τονίζεται ότι κάτι τέτοιοι πηγαίνουν. Δηλαδή: Οι Κόλακες, βουτηγμένοι στον ποταμό των ακαθαρσιών, οι Υποκριτές καλυμμένοι με ψώρα και λέπρα και οι κλέφτες πραγμάτων του Θεού, ήτοι των συνανθρώπων τους.

Διότι λύσεις υπήρχαν. Και μάλιστα πολλές. Έχω τόσες πολλές φορές γράψει επ' αυτού ώστε θεωρώ περιττό να τις επαναλάβω. Και μόνον τούτο που ανέφερα προηγουμένως, εάν δεν το υπερψήφιζαν οι 159 (το Ασφαλιστικό Νομοσχέδιο εννοώ), δεν επρόκειτο να χαλάσει και ο κόσμος. Οι ΕΠΙΤΗΡΗΤΕΣ του Δ.Ν.Τ. και των Βρυξελλών θα έκαναν πίσω και θα κερδίζαμε, τουλάχιστον, την απαλοιφή ωρισμένων πολύ επωδύνων άρθρων. Απλά πράγματα, πολύ απλά. Δεν χρειάζεται πανικός. Μας έχουν ανάγκη, φίλες και φίλοι μου. Δεν τους συμφέρει να ναυαγήσουμε.

Αντ' αυτού, τι αντικρύσαμε; Έναν ψυχολογικό εκβιασμό και τελικά το αηδές θέαμα εκείνων που εψήφισαν για μας χωρίς εμάς. Θα μου πείτε ότι είναι εκλεγμένοι αντιπρόσωποί μας. Ναι. Πλην όμως, αυτά δεν μας τα είπαν προεκλογικώς. Αντιθέτως ο κ. Αρχιτελετάρχης της Κηδείας μας (ο Γ. Παπανδρέου), μας έλεγε ότι «λεφτά υπάρχουν». Μας έταξε, μάλιστα, και αυξήσεις μισθών και συντάξεων σύμφωνα με τον πληθωρισμό.

 Και μην μου πείτε ότι δεν ήξερε το... «παιντί»! Ήξερε και παραήξερε. Τα πάντα ήξερε. Και μόνον αν σκεφθεί κανείς ότι τον είχε ενημερώσει ΠΛΗΡΩΣ ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, αρκεί για να καταλήξουμε στο συμπέρασμα, ότι: ΗΞΕΡΕ ΑΛΛΑ ΕΛΕΓΕ ΨΕΜΑΤΑ. Χώρια από το γεγονός ότι αναλαμβάνοντας την εξουσία επιδείνωσε το πρόβλημα, παρουσιάζοντάς μας στο Εξωτερικό ως ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ. Συλλήβδην απατεώνες. Καθ' όσον ο ξένος παρατηρητής δεν κάθεται να σκεφθεί πόσο έφταιξε η Ν.Δ. του Κ. Καραμανλή ή το ΠΑΣΟΚ του Κ. Σημίτη. Όλοι μασκαράδες είναι, λέγει και... πάπαλα!

Ο Γ. Παπανδρέου, έβλαψε σοβαρότατα την εικόνα της Ελλάδος στον ξένο παράγοντα, με την τακτική του υβρίζειν τους προηγουμένους αυτού στην Πρωθυπουργία της χώρας. Δεν φημίζονται δε για τον... Φιλελληνισμό τους τα πλείστα όσα Μ.Μ.Ε. της Αλλοδαπής. Άδραξαν την ευκαιρία. Και σήμερα χάριν του... ευφυέστατου αυτού «παιντιού» που μας κυβερνά, δεν τολμούμε να αναφέρουμε την εθνικότητά μας σε οποιαδήποτε ξένη χώρα. Μας πετροβολούν κυριολεκτικώς.

Και ουδ' επί στιγμή μην σας περάσει από τον νου ότι επέτυχε τίποτε με τα πήγαινε - έλα στις ξένες πρωτεύουσες. Εννοώ εις εξυπηρέτησιν των οικονομικών αναγκών της πατρίδος μας. Απεναντίας τον εστρίμωξαν οι πάντες και τι χειρότερο άλλο μπορούσε να συμβεί; Έχετε αντιληφθεί, ασφαλώς, τι «επέτυχε» ο Αρχιτελετάρχης της κηδείας μας: Έθεσε την Ελλάδα υπό αναγκαστική διαχείρησιν. Περί αυτού πρόκειται ουσιαστικώς.

Και το χείριστον: Μέσα στις σελίδες (1.200 τον αριθμόν) του περιβόητου «Μνημονίου» αναφέρεται ΡΗΤΩΣ ότι ο πιστωτής μας (Δ.Ν.Τ. και Ε.Ε.) έχει το δικαίωμα να κατασχέσει και οποιοδήποτε τμήμα της Δημόσιας Περιουσίας. Ήτοι, τον ορυκτό μας πλούτο, Πετρέλαια, κ.λ.π. Τη δυνατότητα αυτή αποκτά και όποιος θελήσει ο πιστωτής μας (Δ.Ν.Τ. και Ε.Ε.) να του εκχωρήσει τα χρέη μας.

1. Η κυβερνηση οδηγεί το καράβι στην στεριά
2. Οι σύμβουλοι...
3. Οι βιαστές,οι ανέραστοι και οι πέτρες...
4. Το μνημόνιο και ο «Καλλικράτης»
5. 0 παπανδρεϊκός τέταρτος δρόμος
6. Ξέρουν τι κάνουν;
7. Το κοινωνικό πακέτο, η νέα δίκη των 6
8. Εκ λογικός (;) νόμος
9. Ανοχύρωτη χώρα
10. Η πεφωτισμένη δεσποτεία
11. Καθοδόν προς τον «τέταρτο δρόμο»
12. Είναι οι αλλαγές του μνημονίου μεταρρυθμίσεις;
13. Δολοφονήθηκε Έλληνας ομογενής στην Αλβανία
14. Σκουπιδόχαρτα μορατόριουμ και ΜΟΕ για την Άγκυρα
15. Μπίζνες εκατομμυρίων με δωροδοκίες και εκβιασμούς
16. «Η κυβέρνηση έχει παραδώσει την εξουσία στην Τρόικα»
17. Καλά προστατευμένες οι διαδρομές της μίζας
18. ..... τώρα περηφανεύονται για τη σφαγή
19. Ανήκει η Ελλάδα στους Ελληνες;
20. Η προοπτική μιας εξισλαμισμένης Ευρώπης